پژوهشکده پولی و بانکی
بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
Monetary and Banking Research Institute
تاريخ:پانزدهم اسفند 1391 ساعت 21:23   |   کد : 50258   |   مشاهده: 2218

برگزاری نشست‌های داخلی گروه مدلسازی

كارشناسان گروه مدلسازي پژوهشكده در دي ماه سال جاري، يكشنبه‌ها، گزارش تحقيقات خود را در حضور اعضاي هيئت علمي و كارشناسان پژوهشي پژوهشكده ارائه كردند كه در ادامه خلاصه‌اي از هر ارائه آمده است.

كارشناسان گروه مدلسازي پژوهشكده در دي ماه سال جاري، يكشنبه‌ها، گزارش تحقيقات خود را در حضور اعضاي هيئت علمي و كارشناسان پژوهشي پژوهشكده ارائه كردند كه در ادامه خلاصه‌اي از هر ارائه آمده است.

پيش‌بيني تورم به دو روش FAVAR و FAVAR با پارامترهاي متغير با زمان

آقاي سعيد بيات گزارش خود را در تاريخ 3 دي ماه پيرامون«پيش‌بيني تورم ايران به روش FAVAR» و«پيش‌بيني تورم ايران به روش FAVAR با پارامترهاي متغير با زمان» ارائه داد. هدف از اين دو ارائه پاسخ به اين سوال بود كه آيا استخراج عوامل مشترك موجود ميان اجزاي شاخص قيمت كالاها و خدمات مصرفي با استفاده از مدل‌هاي عامل پويا و به‌كارگيري آنها در مدل پيش‌بيني تورم FAVAR و FAVAR  با پارامترهاي متغير با زمان مي‌تواند به افزايش دقت پيش‌بيني تورم منجر شود. در اين دو مقاله كه از داده‌هاي مربوط به فصل اول 1369 تا فصل چهارم 1390 استفاده مي‌شود اگرچه استخراج عوامل مشترك زيراجزاي شاخص قيمت و به‌كارگيري آنها در مدل پيش‌بيني تورم FAVAR عملكرد پيش‌بيني را نسبت به مدل گام تصادفي بهبود مي‌بخشد اما در هيچ‌يك از افق‌هاي پيش‌بيني، تفاوت معناداري با مدل پايه AR(1) ندارد. عملكرد مدل  FAVAR‌با پارامترهاي متغير با زمان نيز تفاوت معناداري با مدل FAVAR ندارد.

پيش‌بيني تورم با استفاده از نماگر پيشرو بدون مدل

در تاريخ 10 دي ماه سال جاري، خانم فاطمه نجفي گزارش خود را با عنوان «پيش‌بيني تورم با استفاده از نماگر پيشرو بدون مدل» ارائه نمود. هدف از اين نشست ارائه نشانگر پيشرو براي تورم شاخص قيمت مصرف‌كننده بود. منظور از نشان‌گر پيشرو، متغيري است كه رفتار آن در زمان حال، رفتار سري هدف در زمان آينده را پيش‌بيني مي‌كند كه در اين بررسي هم سري هدف، نرخ رشد فصل به فصل شاخص قيمت كالا و خدمات مصرفي است. در دو رويكرد رايج جهت پيش‌بيني تورم  هدف يكي تخمين مقادير آتي و در ديگري هدف پيش‌بيني چرخه‌‍‌ي تورم مي‌باشد. در ساخت نشانگر پيشرو  وجه دوم پيشبيني بيشتر مد نظر قرار ميگيرد. براي ساخت اين نشانگر، 263 متغير اقتصادي به همراه 239 زير جزء شاخص قيمت مصرف كننده، با تواتر فصلي تحت پنج تبديل مورد بررسي قرار گرفت. براي هر سري معيارهاي تعداد نقاط مفقوده، هشدارهاي نادرست، هشدارهاي ديرهنگام، ميزان تطابق دوران ركود و رونق نشان‌گر و سري هدف و انحراف معيار فاصله پيش‌بيني به تفكيك نقاط اوج (شروع ركود) و حضيض (پايان ركود) مورد سنجش قرار گرفت و در نهايت از ميان 12 نشانگر برتر بالقوه، نشانگر تركيبي برتر به لحاظ كليه معيارها برگزيده شد و با در نظر گرفتن اهميت وقفه‌ انتشار داده‌ها، بهترين مورد نشانگر تركيبي به دست آمد.

بررسي آماري نحوه تعامل ميان متغيرهاي پولي و مالي در اقتصاد ايران

آقاي رامين مجاب ديگر پژوهشگر گروه مدل‌سازي بودكه در 17 دي ماه گزارش خود را با عنوان «بررسي آماري نحوه تعامل ميان متغيرهاي پولي و مالي در اقتصاد ايران» ارائه كرد.

مدلسازي‌هاي هنرمندانه در علم اقتصاد توانايي آن‌را دارند كه تعداد بسيار زيادي متغيرهاي توضيحي بالقوه براي توضيح‌دادن رفتار يك متغير مشخص ارائه كنند، موضوعي كه در مطالعات تجربي در كنار ويژگي «حجم مشاهدات محدود»، مساله انتخاب بهترين مدل تجربي را پر رنگ‌ مي‌كند. يكي از رويكردهاي مطلوب براي درنظر گرفتن اين موضوع، تكيه بر نتايج مجموعه‌اي از مدل‌هاي مختلف است كه هر كدام تا اندازه‌اي صحيح مي‌باشند. در مطالعه حاضر براساس اين رويكرد ارتباط ميان متغيرهاي پولي (پايه پولي و اجزاي آن)  ومالي (مخارج جاري و عمراني دولت) در اقتصاد ايران مورد بررسي قرار مي‌گيرد.برخي از مهم‌ترين نتايج اوليه آنها به شرح ذيل مي‌باشند: الف) سياست‌گذار ميان رشد بالاتر و تورم بالاتر، اولي را ارجح مي‌داند. ب)متغيرهاي مالي دولت در توضيح نوسانات متغيرهايي نظير خالص دارايي‌هاي خارجي بانك مركزي و خالص بدهي دولت با اهميت‌ هستند. به منظور بهبود نتايج گزارش شده، پيشنهادهايي نظير گسترده‌تر كردن دامنه متغيرهاي توضيحي معادلات، تجزيه پايه پولي به دو جزء كنترل‌پذير و كنترل ناپذير و تصحيح داده‌هاي مورداستفاده (نظير تصحيح پايه پولي در سال ۱۳۸۱) ارائه گرديد.

 

پيش‌بيني تورم ايران با استفاده از منحني فيليپس روي شكاف تورم

آقاي هومن كرمي آخرين ارائه گروه مدل‌سازي در اين ماه را در 24 دي ارائه داد.مدت زمان طولاني است كه رابطه‌ بين تورم و بيكاري، موضوع مورد علاقه اقتصاددانان است. منحني فيليپس اوليه، رابطه‌ تجربي معكوس بين تورم (نرخ رشد دستمزدها) و بيكاري را بيان مي‌كند. اثر بيكاري بر تورم اين‌گونه است كه هرگاه بيكاري نسبت به نايرو كاهش يابد با كنترل ساير عوامل اثرگذار بر تورم نظير شوك عرضه، تورم افزايش مي‌يابد. اما سوال اين است كه تورم نسبت به چه مقداري افزايش مي‌يابد؟ بنابراين بايد براي تورم يك مقدار پايه به عنوان تورم مبنا در نظر گرفته شود. اختلاف تورم با تورم مبنا شكاف تورم ناميده مي‌شود و انتظار بر اين است كه بيكاري با شكاف تورم رابطه داشته باشد. برخي از تحليلگران تورم مبنا را حاصل ادراك عاملان اقتصادي از هدف‌گذاري بلند مدت تورم توسط بانك مركزي مي‌دانند كه در طول زمان در اثر تغيير در ترجيحات و اعتبار بانك مركزي تغيير مي‌كند. تورم مبنا تعريف واحدي ندارد و هركدام از مدل‌هاي تورم براي آن تعريف مشخصي را در نظر مي‌گيرند. در اين مطالعه بنابر مدل P-bar، تورم مبنا را روند بلند مدت تورم در نظر مي‌گيريم كه با نسبت نرخ رشد بلند مدت پول به نرخ رشد بلند مدت توليد متناسب مي‌باشد. مهم‌ترين نتايج به دست آمده از اين مطالعه نشان مي‌دهد كه رابطه‌ي معكوس بين شكاف تورم و وقفه‌هاي بيكاري مشاهده مي‌شود و با در نظر گرفتن نايروي متغير با زمان، عملكرد پيش‌بيني مدل در تمام افق‌هاي پيش‌بيني نسبت به نايروي ثابت بهبود مي‌يابد اما پيش‌بيني‌هاي حاصل از آن نمي‌تواند عملكرد پيش‌بيني تورم را نسبت به مدل پايه‌ي خودرگرسيون بهبود بخشد.

Share

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان  
 


 
 

دوره‌های آموزشی جاری
تازه‌های نشر
پیوندها



کليه حقوق اين سايت محفوظ و متعلق به پژوهشکده پولی و بانکی مي باشد.
نقل مطالب با ذکر منبع آزاد است.
بازديد اين صفحه: 4,448,150